این پرسش که چه کسی باید حکومت کند؟ فرزانگان اندک یا احمقان بسیار ؟ همواره مسئله سیاست بوده است… و پاسخ کنونی ما نیز که “دموکراسی ” نامیده می شود.

پاسخ به این پرسش اصولا نادرست است زیرا دموکراسی را حاکمیت “ملت” تعریف می کنند و در نتیجه به این پرسش که چه کسی باید حکومت کند؟ اینگونه پاسخ می دهند که “ملت” باید حکومت کند ، اما “ملت” در هیچ کجا حکومت نکرده است و نمی کند. فیلسوف معاصر کارل پوپر چنین می گفت.

این پرسش که چه کسی باید حکومت کند ؟ فرزانگان اندک یا احمقان بسیار ؟ همواره مسئله سیاست بوده است… و پاسخ کنونی ما نیز که “دموکراسی ” نامیده می شود ، پاسخ به این پرسش اصولا نادرست است زیرا دموکراسی را حاکمیت “ملت” تعریف می کنند و در نتیجه به این پرسش که چه کسی باید حکومت کند؟ اینگونه پاسخ می دهند که “ملت” باید حکومت کند ، اما “ملت” در هیچ کجا حکومت نکرده است و نمی کند.

ما باید قانون‌های اساسی دموکراتیکمان را بر اساس سوال دیگری که عاقلانه است تعریف کنیم و آن اینکه چگونه می توانیم به گونه ای بسیار موثر از فاجعه پیشگیری کنیم ( حتی اگر نه با اطمینان )؟ »

▫️از دیدگاه رفتاری، فرآیند تفکر و تصمیم گیری نیاز به صرف زمان و انرژی دارد و شاید به همین خاطر، بسیاری از آن گریزان و به دنبال تقلید یا راههای میانبر هستند.

▫️همانند شکوفایی و خلق یک ورزشکار که نیاز به تمرین و ممارست برای بالا بردن توان فیزیکی و روحی دارد، خلق یک انسان متفکر نیز نیاز به تمرین زیاد و کسب دانش از راه مطالعه منابع گوناگون علمی دارد و درست به همان دلائلی که عموم انسان ها حال و حوصله ورزش ندارند ( در حالیکه می دانند تا چه میزان برای سلامتیشان ضروری است )، حوصله فکر کردن و تصمیم گیری منطقی و عمل به آن را ندارند.

▫️از طرفی همانگونه که ورزشکاران بر اساس خصوصیات فردی و ژنتیکی در رشته خاصی توانایی رشد خارق العاده خواهند یافت، افراد جامعه نیز دایره توانایی متفاوت و متنوعی در حوزه فکر و اندیشه خواهند داشت.

▫️انسان های موفق دو ویژگی مهم دارند. اول دایره توانایی خود را به خوبی تشخیص داده اند و سپس در بسط و گسترش آن کوشیده اند.

آنها می دانند چه چیزهایی را می فهمند و چه چیز هایی را نمی فهمند. خیلی مهم نیست دایره چقدر بزرگ باشد ، مهم آن است که می دانند محیطش کجاست.

دانش اصیل را در انسان هایی مشاهده می کنیم که زمان و تلاش فوق العاده ای را برای درک یک موضوع صرف کرده اند.

▫️وجه بارز دموکراسی که مراجعه به آرای عمومی را زیر بنای تشکیل جامعه دموکراتیک قرارداده ، در ذات خود ایجاد یک حکومت و نظام خردورز را دچار چالش نموده است.

در حالیکه برای تعیین سرنوشت یک کشور ، در تمامی جهان ، بسیاری بر طبل مراجعه به آرای عمومی می کوبند ، رای یک بی سواد گریزان از مطالعه ، با رای یک عالم اهل مطالعه و تفکر برابر دانسته می شود و این در عین رعایت ظاهری فریبنده به نام برابری ، در تضادی آشکار با عدالت  و در تضاد با انتخابی هوشمندانه است.

▫️پس اساسا آیا می توان انتظار داشت انتخابات دموکراتیک به شکل امروزین منجر به حکومت طبقه خردورزان شود ؟

در تصمیم گیری های مهم، انسان ها یا زمان کافی برای مطالعه و محاسبه ندارند یا دایره توانایی آنها برای اتخاذ تصمیمات مهم رشد نکرده است که در هر دو حالت به میانبرها در تصمیم گیری متوسل می شوند که این میانبر ها اشکال گوناگونی دارند:

  1. با چند نشانه و شعار دست به انتخاب می زنند.
  2. توجه می کنند از اکثریت چه صدایی به گوش می رسد.
  3. به معتمدین خود مراجعه می نمایند.
  4. مصلحت نزدیک و شخصی یا قومی را بر مصلحت دور و پر زحمت ولی جامع ترجیح می دهند.
  5. در فرایند انتخابات شرکت نمی کنند و منتظر اعلام رای دیگران می شوند.

▫️بنابراین به نظر نگارنده هر فرایند انتخاب عادلانه و هوشمندانه ای نیاز به تعیین شاخص وزن دهی به آرا دارد و نیز مطابق نظر پوپر ضروری است که در دنیای امروزین دموکراسی را در سهولت در برکناری ( بدون خونریزی ) حکومت ( دولت ) در شرایط خطیر و به گونه ای موثر قبل از وقوع فاجعه جستجو نمود