آیا تنوع بخشی در سرمایه‌گذاری و معاملات خوب است؟

در حالت کلی تنوع بخشی خوب است، اما سوال اینجاست که آیا هر تنوع بخشی‌ای درست است؟ آیا هر تنوع بخشی می‌تواند ما را به سود و نتایج دلخواه برساند؟

انسان‌ها وقتی نسبت به گزینه‌های سرمایه گذاری خود شک دارند، سرمایه گذاری خود را تنوع می‌بخشند و در بخش های مختلفی سرمایه گذاری می‌کنند تا ریسک سرمایه‌گذاری خود را کاهش دهند.

بگذارید با یک مثال شروع کنیم. از هری مارکوئیتز ( یکی از بنیان‌گذاران نظریه سبد سهام مدرن) در مورد نحوه‌ی سرمایه‌گذاری خود برای بازنشستگی (تقسیم پول های خود بین اوراق قرضه و سهام) پرسیدند و او پاسخ داد که می‌داند باید کوواریانس تاریخی دارایی‌ها را به دست بیاورد و خط کارا را رسم کند و طبق آن سرمایه‌گذاری کند ولی او به طور ۵۰/۵۰ پول خود را در سهام و اوراق قرضه تقسیم کرده بود.

✅ در اینجا متوجه می‌شویم که تنوع بخشی خوب است ولی فرق است بین تنوع بخشی ساده و تنوع بخشی منطقی.
قانون ۱/n به این موضوع اشاره می‌کند که وقتی افراد با n گزینه‌ مختلف روبرو می‌شوند، وزن برابری به هر بخش می‌دهند.

❔در یک آزمایش، ۳ نوع سوال متفاوت از شرکت‌کنندگان پرسیده شده است.
۱⃣ در حالت اول، از افراد خواسته می‌شود که بین دو گزینه‌ سهام و اوراق قرضه سرمایه‌گذاری کنند.
۲⃣ در حالت دیگر پرسیده شد که بین دو گزینه‌ی ترکیب سهام و اوراق قرضه(مختلط) و اوراق قرضه.
۳⃣در حالت آخر از شرکت‌کنندگان خواسته شد که بین ترکیب سهام و اوارق‌قرضه(مختلط) و سهام سرمایه گذاری کنند.
✅ افراد در هر سه حالت ۵۰٪ پول خود را در گزینه اول و ۵۰٪ دیگر را در گزینه‌ی دوم تخصیص دادند.

🔻 برای رفع این مشکل پیشنهاد میشه که گزینه‌های غیر مستقیم که از قبل وزن هر دارایی و نسبت های سرمایه‌گذاری مشخص شده را به سرمایه‌گذاران ارائه دهند به جای سرمایه‌گذاری مستقیم. مثلا از افراد پرسیده شود که چه نوع سرمایه‌گذاری را ترجیح می‌دهند؟۱-محافظه‌کار ۲-متعادل ۳- جسورانه و بعد از انتخاب خود به خود برایشان نسبت‌ها تعیین شود.

پاسخ دادن